Het eiland

Itamaracá is een aantrekkelijk eiland, met een fantastisch tropisch landschap, en verscheidene ‘verrassingen’ van diverse aard: mangrovewoud, een historisch dorpje, Vila Velha (Oud Dorp) geheten, met één van de oudste kerkjes van Brazilië en een mooi uitzicht over een deel van de kustlijn, een engenho (voormalig landhuis van grootgrondbezitters) en, last but not least, een Nederlands Fort, het Fort Orange, waar het hotel naar is vernoemd.

Het Fort Orange werd aangelegd aan het begin van de periode dat de Nederlanders van de West-Indische Compagnie het bewind voerden in noordoost Brazilië (1630-1654). Het fort ligt direct aan zee, en vlak voor de kust ligt een prachtig, klein, tropisch, onbewoond eilandje met een oppervlakte van slechts 2 ha., Coroa do Avião geheten. Het eilandje is bereikbaar met kleine motor- of zeilbootjes, en telt een aantal simpele maar knusse visrestaurantjes. Er kan zowel aan het strand naast het fort als rondom dit eilandje worden gezwommen in helder zeewater met een absoluut tropische temperatuur (rond 28 C.).

Daarnaast heeft het eiland meerdere prachtige stranden, waarbij het strand recht voor het Hotel Orange het meest aantrekkelijk is.

Het eiland Itamaracá beleeft door het jaar heen meerdere tradiotionele folklorische feesten, en het eiland kent een verscheidenheid aan handicraft-producten, van onder meer hout, schelpen en kokosnoot.

Fort Orange

Het Fort Orange werd in 1631 door de Nederlanders, die toen een groot deel van de Braziliaanse noordoostelijke kuststrook in hun macht hadden, aangelegd in een combinatie van aarden wallen en houten installaties. Dit was direct na de inname van het eiland Itamaracá. In 1637 werd het fort vervangen door een stenen versie. Door de eeuwen heen heeft het fort meerdere veranderingen ondergaan, maar het bevat nog immer een aantal historische elementen vanuit de Nederlandse periode.

In 2002 werd door een afvaardiging van de Universiteit van Leiden een reeks archeologische opgravingen gedaan. De resultaten ervan werden aanschouwd door Koningin Beatriz, Prins Willem-Alexander en Prinses Máxima, tijdens het officiële Staatsbezoek aan Brazilië in maart 2003.

Het Fort kan dagelijks, overdag, worden bezocht.

Het project Peixe Boi (Zeekoe)

De zeekoe is het enige plantenetende zoogdier dat in het water leeft. Dat wil zeggen, hij leeft in het water, maar hij komt iedere 2 tot 5 minuten naar de oppervlakte om te ademen. Hij kan tot 4 meter lang worden en tot 800 kg. wegen. De Amazone-variant is kleiner, met een lengte van 2,5 meter en 300 kg. Deze laatste komt alleen voor in de Amazone-rivier en de Orinoco-rivier, in Peru.

De zeekoe kan 50 tot 60 jaar oud worden, maar slechts zelden bereikt hij deze leeftijd omdat er veel op de zeekoe wordt gejaagd. In Brazilië wordt het dier met uitsterving bedreigd. Naast de menselijke jacht zijn ook het verstrikt raken in visnetten, het aanspoelen van de ‘weeskinderen’ en de milieuvervuiling factoren die het voortbestaan van de soort in gevaar brengen.

In Brazilië is de zeekoe sinds 1967 wettelijk beschermd. De jacht en de verkoop van producten van de zeekoe zijn strafbaar en kunnen worden bestraft met 2 jaar gevangenis.

Het project op Itamaracá

In 1990 werd het ‘Centro Peixe-Boi’ op Itamaracá ingericht, door de Ibama (vlg. met de Nederlandse Milieubescherming), en in 1998 krijgt het de status van Onderzoekscentrum voor waterzoogdieren. Het centrum heeft de Braziliaanse ‘zeekoebevolking’ in kaart gebracht en werkt aan het voorkomen van het uitsterven van de soort. De studie wees uit dat in het Braziliaanse leefgebied van de zeekoe, de noordelijke en noordoostelijke kustwateren, nog ongeveer 400 exemplaren voorkomen.

Daarom werd op Itamaracá een ‘opvangcentrum’ ingericht, waar volwassen en jonge zeekoeien worden opgevangen die zijn aangespoeld op de stranden. De jonge dieren, die, wanneer aangespoeld, vaak hun ouders kwijt zijn, worden voorbereid op terugzetting naar hun natuurlijke leefomgeving, de zee. Eenmaal teruggezet worden ze gevolgd om zeker te weten dat ze in omstandigheden verblijven die hun overlevingskans maximaal maken. Dit is tot dusverre talloze malen op succesvolle wijze geschied.

Het eilandje "Coroa do Avião"

Vlak voor het eiland Itamaracá, op 700 afstand, ligt een klein onbewoond eilandje van 2 ha. groot. Het is een zandbank die met de tijd is aangegroeid en begroeid is geraakt. Over de herkomst van de naam van het eilandje (De Vliegtuig-zandbank) wordt geredetwist. Er gaat een verhaal de ronde dat er ooit een vliegtuig een noodlanding zou hebben gemaakt op het eilandje toen het daadwerkelijk nog niet meer dan een zandbank was, anderen zeggen dat het vanuit de lucht de vorm heeft (had) van de vleugels van een vliegtuig. Het meest waarschijnlijk is dat het gaat om een verbastering van een oorspronkelijke naam: coroa do aluviã, hetgeen betekent: ‘zandbank van aangeslibte grond’.

Feit is dat het om een uiterst idyllisch plekje gaat, een echt mini-paradijs op aarde. Er zijn kleine visrestaurantjes, er kan heerlijk worden gezwommen, en bij laag water komt er aan de zeezijde een kleine kilometer bewandelbaar wad bloot te liggen.

De stranden van het eiland

De stranden van het eiland Itamaracá worden gekenmerkt door een rustige zee met een aangename temperatuur, derhalve uiterst geschikt om te zwemmen en voor het beoefenen van watersporten. Er zijn natuurlijke zwembaden, de kustlijn staat vol met palmbomen, en er zijn koraalriffen; het geheel vormt een uiterst tropische setting. Het mooiste strand is het strand van het Forte Orange, direct naast het hotel, met het eilandje Coroa do Avião op 700 meter afstand. Naar het oosten ligt de Atlantische Oceaan, naar het westen het Canal de Santa Cruz, een open zee-arm. Het Centrum Peixe-Boi ligt naast het Fort Orange.

Andere bekende stranden zijn het Praia do Pontal da Ilha, Praia do Fortinho / Enseada dos golfinhos, Praia do Sossego / Lance dos Cações, Praia do Pontal de Jaguaribe, Praia de Jaguaribe, Praia de Quatro Cantos, Pilar (het meest bezochte ‘urbane strand’), Baixa Verde / do Currupio, Praia do Rio Âmbar en Forno da Cal,